Efeze

Overzicht van de brieven aan de zeven gemeenten
(Openbaring 2:1-7)

De brief aan de gemeente te Efeze

Vers 1: “Schrijf aan de engel van de Gemeente in Efeze: Dit zegt Hij Die de zeven sterren in Zijn rechterhand houdt, Die te midden van de zeven gouden kandelaren wandelt:”

Efeze betekent Begeerlijk. Dit wijst op de periode van de eerste christengemeente, in de jaren 50 – 135 na Christus.

Zij had helaas de eerste liefde verlaten (Openbaring 2:4). Dit is de toestand van de Gemeente aan het einde van de eerste Apostolische eeuw. Zij was inderdaad een “begeerlijke” gemeente, zolang zij haar Heer na wandelde. Maar de liefde en toewijding voor Jezus had plaats gemaakt voor andere zaken.

Ook hier weer het woord “engel” voor voorganger. Zie Haggaï 1: 13 en Jesaja 42: 19, waar in de grondtekst hetzelfde woord gebruikt wordt. Zoals eerder opgemerkt; beelden de zeven Aziatische christen gemeenten van die dagen de hele “kerkgeschiedenis” uit, van af de stichting van de Nieuw Testamentische Gemeente op de
Pinksterdag, tot de opname van de Gemeente in de hemel (1 Thes. 4: 16-17). De zeven Gemeenten zijn als het ware een type, een voorvervulling, van de kerkgeschiedenis met als dramatisch eindpunt de wereldkerk onder leiding van de valse profeet.

Vers 2-3: “Ik ken uw werken, uw inspanning en uw volharding, en weet dat u slechte mensen niet kunt verdragen, en dat u hen op de proef hebt gesteld die van zichzelf zeggen dat zij apostelen zijn, maar het niet zijn, en dat u hebt ontdekt dat zij leugenaars zijn. En u hebt moeilijkheden verdragen, en volharding getoond. Om Mijn Naam hebt u zich ingespannen en u bent niet moe geworden.”

Hoe groot is de liefde van Jezus. Hij begint niet om hen direct te bestraffen, maar noemt eerst alles op wat goed en prijzenswaardig is. Hij wist, dat zij de slecht mensen niet konden verdragen en dat zij de valse apostelen, die in de eerste christentijd zo gemakkelijk konden optreden, hadden ontmaskerd en ook weg gestuurd.
Hij wist, dat zij door moeilijkheden heen volhardt hebben en dat zij om de naam van Jezus veel geduld aan de dag had gelegd.

Maar hoe geweldig dit alles ook was, toch ontbrak er iets, wat voor Jezus het aller belangrijkste was. De toestand in Efeze kon naar menselijke maatstaven zeker gezond en geestelijk worden genoemd, maar de Heer ziet niet naar de buitenkant maar tot de bodem van het hart. En daar zag Hij de echte beweegreden, de reden waarom ze zo ijverig waren. Die beweegreden was niet hun liefde voor Jezus, maar voor het werk zelf. Je kunt zoveel liefde voor een christelijke organisatie of een speciale taak hebben, dat dit ten koste gaat van onze liefde voor Jezus. Als het werk, om welke dan ook, zou wegvallen kan dit betekenen dat we geestelijk achteruit gaan.

Vers 4: “Maar Ik heb tegen u dat u uw eerste liefde hebt verlaten.”
Hoe bedroevend en pijnlijk is dit voor Jezus als hemelse Bruidegom. Zoals in een aardse huwelijksrelatie men wel plichtsgetrouw alles doet wat nodig is, maar er is geen intieme relatie meer met elkaar. De liefdeband die vroeger hen samen bond, is verslapt en kan slechts door terugkeer tot die eerste liefde hersteld worden.

Aldus is het gesteld met Christus en de gemeente. Hij heeft Zijn gemeente, die Hij aan het kruis heeft gekocht met Zijn eigen bloed, lief met een liefde, die sterker is dan alle haat en vijandschap der wereld. Daarom is het, dat Hij verlangt dat zij zich van de wereld zal afzonderen en zichzelf rein zal bewaren voor Hem alleen.

Vers 5:Bedenk dan van welke hoogte u bent gevallen en bekeer u en doe de eerste werken.“Maar zo niet, dan kom Ik spoedig bij u en zal uw kandelaar van zijn plaats wegnemen, als u zich niet bekeert.”

Alleen een terugkeer tot die eerste liefde met als vrucht daarvan “de eerste werken” kon haar behouden. Deze “eerste werken” waren werken, die voortvloeiden uit haar toewijding alleen aan haar Bruidegom. Bij zulke werken gaat het nooit om eigen eer of eigen prestatie.
Als deze gemeente echter zou weigeren terug te keren naar haar eerste toewijding, zou “haar kandelaar van zijn plaats worden geweerd.” Dit betekent niets minder, dan dat zij zou ophouden de getuige van Christus te zijn. Haar taak en roeping zou verdwenen zijn, waardoor ze straks zonder vrucht zal zijn als ze Jezus zal ontmoeten.

Vers 6: “Maar dit hebt u vóór, dat u de werken van de Nikolaïeten haat, die ook Ik haat.”

De leer der Nicolaïeten* (Openbaring 2:6 en 15 en Judas vs. 4) Deze mensen lieten zich onbekeerd dopen, omdat ze dachten dat dit genoeg was om behouden te zijn. Naam-christenen dus, die niet naar de Geest, maar naar het vlees (de zonde) leven. In iedere Kerk of gemeente worden zij gevonden en zijn tot aanstoot voor het evangelie. De leer van Nicolaüs (vergelijk Hand.6:5) is “heiliging is niet nodig”, breken met de zonden is niet echt noodzakelijk. De Efeziërs haatten deze leer nog (Openbaring 2:6) maar bij Pergamum was deze leer al meer binnen gedrongen (Openbaring 2: 15).

Vers 7: “Wie oren heeft, laat hij horen wat de Geest tegen de gemeenten zegt. Wie overwint, hem zal Ik te eten geven van de Boom des levens, die midden in het paradijs van God staat.”

De mens, gezet in de Hof van Eden, verviel in zonde; het aardse volk van God werd vanwege zijn ontrouw en rebellie verworpen. Ook de Gemeente gaat haar verderf tegemoet, tenzij zij zich bekeert en haar plaats als verantwoordelijk lichaam inneemt. Eenmaal sloop de zonde het aardse paradijs binnen en de mens, bedrogen door de arglistigheid van de slang, werd eruit gejaagd. Thans opent het paradijs Gods, die in de hemelen is, haar poorten voor de verloste en van zonde vrijgemaakte mens. Nimmer zal deze daaruit worden verdreven; het zoenbloed van de Here Jezus Christus staat daar borg voor! Geprezen zij de Naam des Heren!

Hij heeft voor de overwinnaars “een nieuwe plaats” van eeuwige rust en verkwikking bereid. Daar staat de “Boom des Levens” het welk betekent een onuitputtelijke Bron van het Leven uit God, waaraan al Gods kinderen deel zullen hebben. Niet krachtens onze prestaties of ook iets van die aard, maar … op grond van de eeuwige verlossing, die IN CHRISTUS JEZUS is.

Advertenties

Een reactie op Efeze

  1. Toos Houwen zegt:

    Hoi br. Henk. Ik had ns n ervaring met de Heer betreffende de leer der Nicolaieten.
    Ik werd van meerdere kanten aangevallen in mijn familie, vooral mn schoonfamilie die limburgs en katholiek zijn en dus ook helemaal niet beseffen dat hun reactie zo n grote impact had op ons leven als gezin. Je weet er van. Tot ik op n dag in mn huis a.h. werk nogal depressief liep te zijn en tegen God zei, dat ik het moeilijk vond om mensen die zo deden niet te haten. Hij leidde me naar mn bijbel die op de juiste pagina openviel en waar stond:”Het is goed dat je de leer der Nicolaieten haat, want k haat ze ook”Heel wonderlijk viel de depressie van me af al begreep ik op dat moment niet wat er bedoeld werd. Ik was binnen de Nicolaasparochie in Valkenswaard opgegroeid, maar ik voelde wel dat dit niet echt de betekenis was.
    Ik heb het aan br.Cor nagevraagd natuurlijk en wat hij zei was De leer der Nicolaieten is de leer van de geestelijken en de leken.De paus kardinaal enz enz. zij zorgen voor ons zieleheil als we maar doen wat zij zeggen enz.terwijl Jezus gezegd heeft je hebt maar een Vader een Leider en gij zijt allen broeders 5 bedieningen met de daarbij behorende verantwoordelijkheid en gezag en gehoorzaamheid , maar gij zijt allen broeders. Ik wilde je dit even zeggen.Wat je hier zegt over dopen zonder bekeerd te zijn is voor mij een welkome aanvulling, ik ben blij dat ik je website nu ken.
    Gods zegen. vr.groet Toos

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s